Mario Tennis Open
Naast een nieuw avontuur van de loodgieter en een stevig potje karting is het echter tijd om andere regionen te bezoeken in het Mushroom koninkrijk. Na wat alweer bijna zeven jaar geleden is nodigt Mario zijn vriend en vijand uit om nogmaals een racket op te pakken en een balletje te slaan. Of Mario Tennis Open echter even leuk en verslavend is als voorgaande delen zullen we pas na meerdere tennisellebogen ondervinden.
Wie al eens Mario Tennis gespeeld heeft, kan enkele gelijkaardigheden uit Mario Kart halen. Je hebt een heel gamma aan personages uit het Mushroon Kingdom, de banen waar je op speelt hebben elk hun eigen bekende locaties en ieder personage heeft een of meerdere speciale slagen waardoor je tegenstander het wel zowat kan vergeten. Voor Mario Tennis Open kiest Camelot er echter voor om geen items of special moves toe te voegen en zich meer te focussen op wat telt, het tennissen zelf, zonder daarbij de funfactor te veel in het gedrang te brengen. Raar maar waar is het de ontwikkelaar nog gelukt ook. Wat nieuw is voor deze game zijn de sterrentegels die op het veld verschijnen als de bal jouw richting opkomt. Deze tegels hebben elk hun eigen kleur en als je op de tegel staat en de juiste knop of icoontje op het onderste scherm aanraakt zal je personage een slag opladen om zo meer effect, kracht of precisie in zijn slag te steken. Ervaren spelers kunnen echter deze tegels gewoon negeren en op hun eigen manier spelen en de beginneling kan de tegels gebruiken om zo wat meer speciale of betere slagen uit te voeren en het de tegenstander ook moeilijker te maken. Het principe lijkt simpel, maar je kan deze gekleurde tegels ook strategisch gebruiken. Stel dat je een rode tegel ziet en je loopt ernaar toe, dan kun je een krachtige slag opladen om een smash richting de tegenstander te geven, maar net voor je slaat kun je alsnog een andere knop indrukken en juist een lichte slag geven waardoor de bal net over het net belandt en de tegenstander naar voren moet hollen om de bal nog te kunnen raken. Of je geeft bijvoorbeeld een draaislag waardoor de bal midden in de lucht nog van richting verandert. De tegenstander kan nooit verwachten wat voor slag je zal geven en dat houdt de verrassing en ook de sensatie in het spel.
Speel zoals je zelf wilt Dat je wel meerdere manieren hebt om Mario Tennis Open te spelen lijkt de dag van vandaag al lang niet meer abnormaal. Je kan kiezen om enkel en alleen de knoppen te gebruiken, enkel de icoontjes op het onderste scherm of een mengeling van de twee. Indien je echter voor de touchscreen controls kiest kan je personage wel automatisch achter de bal aanhollen zonder dat jij dit moet doen. Het maakt de gameplay weer des te eenvoudiger, maar nadeel is dat als je online speelt er geen rekening wordt gehouden wie er juist met welke besturing speelt waardoor gebruikers van het touchscreen altijd wel naar de juiste plaats lopen om de bal te slaan. Het is zeker niet onmogelijk om tegen hen te winnen, maar het had toch mooi geweest mocht je kunnen kiezen tussen de besturingen bij het instellen van een online match zoals in Super Street Fighter IV. Ook nieuw is het camerastandpunt. Hou je de 3DS recht, dan zal de camera achter de schouder van je personage komen, maar leg je hem plat krijg je een beeld van boven af en zie je alles van verder weg. Het kan leuk zijn om het volledige veld te zien om makkelijk sterrentegels te lokaliseren, maar een beeld over de schouder is toch net iets toffer wanneer je duidelijk ziet hoe jouw mokerslag je tegenstander doet hollen voor de bal. Hoe je je 3DS ook draait of keert, beide standpunten geven een duidelijk beeld weer van het speelveld en door beide te gebruiken zul je zeker alle details van het spel te zien krijgen. Niet dat de game zo grafisch fenomenaal is. De stages zijn dan wel mooi gevarieerd zoals de vele locaties uit Mario Kart, maar veel uitblinkers waren er deze keer helaas niet bij. Het opmerkelijkste speelveld was nog de Galaxy court dat uit Mario Galaxy gehaald is. Voor de rest zijn het de gewoonlijke lava-, sneeuw-, jungle- of paddestoelvelden. Niet dat we deze velden beu gezien zijn, maar games als Mario Kart en Super Mario 3D hadden toch iets meer dat ‘wow’ effect in zich. De muziek en geluiden van de personages kennen we allemaal al en deze zijn terug van degelijke kwaliteit, alleen had onze Mii toch een iets mooiere stem mogen krijgen.
Meer weten? Lees het op 4Gamers:
previews
4Gamers had een afspraak met de heren van Larian studios, maar voordat we daar konden kennismaken met Dragon Commander, was het eerst nog zaak om veilig op locatie aan te komen
Vernieuwing is al lange tijd niet meer een van de pijlers van de Call of Duty-serie
Wanneer een complete stad wordt weggevaagd gebeuren er steevast zaken die het daglicht nooit mogen zien
Sinds eind vorig jaar lijkt er een nieuw glorieus tijdperk te zijn gestart voor de MMORPG-speler
Onlangs mochten we nog eens op bezoek gaan bij Ubisoft, ditmaal om een blik te werpen op 20 minuten gameplay van Far Cry 3
De ontwikkeling van I Am Alive is - om het op zijn zachtst uit te drukken - een behoorlijk zware bevalling geweest voor producent Ubisoft
gamenieuws
De games van Quantic Dream neigen soms wel heel sterk naar films en dat wil blijkbaar ook zeggen dat filmsterren mogen langskomen om hun stem te verlenen aan personages
In Zuid-Korea zijn games en de handel die erin plaatsvindt bijzonder populair
Het blijft gissen en gokken naar het prijskaartje van de Wii U-console
Motorola staat op het punt om een slag thuis te halen tegenover Microsoft en diens Xbox 360
The Lord of the Rings is een bijzonder populair merk en dat merk je ook aan de hoeveelheid games die er maar van blijft uitkomen
